മനസ്സിനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന വികാരം,"പ്രണയം", തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം,ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴുള്ള പരിഭവം,ഒടുവില്‍ ഒരു വാക്കും പറയാതെ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന നൊമ്പരം.അതെ അതാണ് പ്രണയം.അത് മാത്രമാണ് പ്രണയം.
അക്ഷരങള്‍ അനര്‍ഗള നിര്‍ഗളമായി പ്രവഹിക്കുന്ന ഒരു കവിമനസ്സിന് ഉടമയല്ല ഞാന്‍.ഇവിടെ ഞാന്‍ എഴുതികൂട്ടുന്നതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിന്റെ വെറും തോന്നലുകളാവാം അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ വെറും ഭ്രാന്താകാം.അതിനെ നിങള്‍ക്ക് എങനെ വേണമെങ്കിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാം.അക്ഷരങള്‍കൊണ്ട് എഴുതുന്നത് ഭ്രാന്താണെങ്കില്‍ എന്നെയും ഒരു ഭ്രാന്തനെന്ന് വിളിക്കാം.ഞാന്‍ കുത്തികുറിച്ച തോന്ന്യാസങള്‍ വായിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് ഞാനൊരു കവിയല്ല എന്നുമാത്രം മനസ്സിലോര്‍ക്കുക. പ്രണയം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ നാളുതൊട്ട് അതിന്റെ സമസ്ത ഭാവങളിലും ഞാന്‍ അതിനെ കണ്ടു.പ്രേമം,പരിഭവം,വിരഹം,ഏകാന്തത,കാത്തിരിപ്പ്,നൊമ്പരം അങനെ പലഭാവങളില്‍ അത് എന്നെ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതിലെല്ലാം ഞാന്‍ കണ്ടത് അതിന്റെ വശ്യതയാണ്,അതിന്റെ സത്യമാണ്,അതിന്റെ ആഴമാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രണയം എനിക്ക് എന്നും ഇഷ്ട്മാണ്.

Friday, 28 January 2011

കൂട്ടുകാരി

ഏകാന്തതയുടെ തീരത്ത് ഞാന്‍ തേടിയത്
ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ ആയിരുന്നു
ഒടുവില്‍ ആ ചില്ലുജാലകത്തിനരികില്‍
ഒരു പക്ഷിയെ പോല്‍ അവള്‍ വന്നിരുന്നു
ഒരുപിടി കിന്നാരങളും ഒരു നല്ല ഓര്‍മ്മകളും
ഇനിയൊരായുസ്സിനോര്‍ക്കാന്‍ നല്ല നിമിഷങളും
ഒടുവിലവള്‍ വിടചൊല്ലി പറന്നു പോയി
അവള്‍ പോയവഴിയെ അനന്തമാം
ആകാശത്തെ നോക്കി ഞാന്‍ ഇരുന്നു
അവസാനമായവള്‍ പറഞ്ഞ വാക്കിന്റെ നേരില്‍
ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു
" എന്നും നീ എന്റെ നല്ല കൂട്ടുകാരന്‍ "

Tuesday, 25 January 2011

കാത്തിരിപ്പ്

ഇനിയൊരു കാത്തിരിപ്പുണ്ടാകാം
ഇനിയാ ഇടവഴിയിലോടികളിക്കാന്‍
നിന്റെ വളപ്പൊട്ടുകളെ ഉമ്മവെക്കാന്‍
മഞ്ചാടിക്കുരുവിനെ എണ്ണികൊറിക്കാന്‍
മഴപെയ്തു തോര്‍ന്ന ചെളിവരമ്പില്‍
ഇക്കിളി പക്ഷിയെ പിടിക്കാന്‍
ഇനിയെന്‍ മുറ്റത്തൊരു മുല്ല പൂത്താല്‍
ഞാന്‍ അതിനെ നിന്റെ പേരുചൊല്ലി വിളിക്കും




Tuesday, 18 January 2011

മഴ


മനസ്സില്‍ കുളിരുകോരിയിട്ട്
പെയ്തിറങിയ മഴയ്ക്ക്
ഒരു പൂക്കാലത്തിന്റെ സുഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു
മനസ്സില്‍ എന്നും ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ
ഓര്‍മ്മ നല്‍കിയിരുന്നു
ഇന്ന് അതേ മഴ എനിക്ക്
ഒരു നൊമ്പരത്തിന്റെ കയ്പും
വിരഹത്തിന്റെ വേദനയും നല്‍കി
ഇനിയെത്ര ഭാവമുണ്ടാകാം നിനക്കീ
ഭൂമിയില്‍
ഈ ജീവിതത്തില്‍ എനിക്ക് നല്‍കാന്‍

പ്രവാസം

ഇനിയൊരു കാത്തിരിപ്പുകള്‍
നൊമ്പരത്തിന്‍ കാലങള്‍
മണല്‍കാറ്റില്‍ ഞാന്‍ വിയര്‍ക്കുന്നത്
ഇനിയെന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് വേണ്ടി
സ്വര്‍ഗ്ഗമവര്‍ക്കേകാന്‍ ഇനിയീ മണ്ണില്‍
എനികെന്റെ സ്വപ്നങള്‍ ബലികഴിക്കണം
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ എത്തുന്നതും കാത്ത്
കാത്തിരിപ്പുണ്ടാവാം അവര്‍
ഇനിയീ പ്രവാസമെനിക്ക്
നൊമ്പരത്തിന്റെ നോവിനൊപ്പം
കാത്തിരിപ്പിന്റെ പ്രതീക്ഷയും...

മനസ്സ്

മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ ഒളിപ്പിച്ചു വച്ച പ്രണയം നീ കണ്ടെടുത്തു
ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ അത് നിനക്കുമാത്രം നല്‍കി.
പകരം ഞാന്‍ ചോദിച്ചത് നിന്റെ മനസ്സായിരുന്നു.
അത് നീ എനിക്കു തന്നു എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞ്
നീ മറ്റാര്‍ക്കോ നല്‍കി.എങ്കിലും
എന്റെ പ്രണയം ഇന്നും നിനക്കു മാത്രം സ്വന്തം!!!!

Sunday, 16 January 2011

നൊമ്പരം



ഞാന്‍ അറിഞ്ഞ ആദ്യ നൊമ്പരം നിന്നിലൂടെ ആയിരുന്നു.
മനസ്സില്‍ സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു വന്‍മതില്‍കെട്ടി
ഒരുപാട് സ്നേഹം നിറച്ച് നീ നല്‍കിയത്
നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളാണ്.
ഒടുവില്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ കുത്തിമുറിവേല്പ്പിച്ച് നീ എന്നെ വിട്ടപോയി.
ഒരു പക്ഷേ നീ നടന്ന് നീങിയത് നിന്റെ മാത്രം സങ്കല്പ്പങളിലേക്കായിരിക്കാം...
പക്ഷേ ഞാന്‍ ഇന്നിവിടെ ഏകനാണ്.
മടങിവരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു.
നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം.
ഒരോ സന്ധ്യകളും മയങുന്നത് നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍
എനിക്ക് നിന്നെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ മാത്രമാണ്

പ്രണയം



നിന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ ഞാന്‍ വൈകിയതാണോ?..
അതോ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാന്‍
നീ എന്നില്‍ നിന്നും അകന്നു നടന്നതാണോ?
എന്തായാലും ഒരു സത്യം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു..
നമ്മുക്കിടയിലുള്ള പ്രണയംസത്യമായിരുന്നു..

ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നു



ഒന്നിച്ചു നടക്കുന്നതോ,ഒരുമിച്ച് ഐസ്ക്രീം കഴിക്കുന്നതോ,
ഒരുപാട് നേരം സംസാരിക്കുന്നതോ,ഒരുമിച്ച് സിനിമകാണുന്നതോ,
ഒരു ബൈക്കില്‍ യാത്ര ചെയ്യുന്നതൊ ഇതൊന്നും അല്ല പ്രണയം..
മറിച്ച് നീ പ്രണയിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ കണാതിരിക്കുംമ്പോള്‍
നിന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കൊച്ചു നൊമ്പരവും നിന്റെ കണ്ണീരില്‍ നനവും ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കില്‍ നിനക്ക് നിന്റെ മനസ്സിനോട് പറയാം
നീ പ്രണയിക്കുന്നുവെന്ന്.

വിരഹം


നിന്നോട് ഞാന്‍ അതു പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല,
നിന്റെ അടുത്ത് ഞാന്‍ വരേണ്ടിയിരുന്നില്ല,
പരസ്പരം അറിയേണ്ടിയിരുന്നില്ല,
ഒന്നും മിണ്ടേണ്ടിയിരുന്നില്ല...
അങനെ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്നീ
വിരഹത്തിന്റെ വേദന
ഞാന്‍ ഏല്‍ക്കേണ്ടിവരില്ലായിരുന്നു.

സ്നേഹം


കഴിഞ്ഞു പോയ ജീവിതത്തിന്റെ ആഴങളില്‍
ഞാന്‍ മുങിതപ്പുമ്പോള്‍ എനിക്കു കിട്ടിയത്
നീ തന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരുപിടി മുത്തുകള്‍ ആണ്..
ആ മുത്തുകള്‍ക്ക് ഇന്നു തിളക്കം ഇല്ല
എന്തെന്നാല്‍ അതിന് തിളക്കം നല്‍കിയത്
നിന്റെ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു..
അകലെ ഇരുന്ന് നീ കരയുമ്പോള്‍
ഈ മുത്തുകള്‍ എങനെ തിളങും?

നഷ്ടം

നഷ്ട്പ്പെടലുകളാണ് നമുക്ക്
ഓരോന്നിന്റെയും വിലമനസ്സിലാക്കി തരുന്നത്...
പക്ഷെ നിന്നെ നഷ്ട്പ്പെട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് നഷ്ടമായത്
എന്നെ തന്നെയാണ്!!