മനസ്സിനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന വികാരം,"പ്രണയം", തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം,ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴുള്ള പരിഭവം,ഒടുവില്‍ ഒരു വാക്കും പറയാതെ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന നൊമ്പരം.അതെ അതാണ് പ്രണയം.അത് മാത്രമാണ് പ്രണയം.
അക്ഷരങള്‍ അനര്‍ഗള നിര്‍ഗളമായി പ്രവഹിക്കുന്ന ഒരു കവിമനസ്സിന് ഉടമയല്ല ഞാന്‍.ഇവിടെ ഞാന്‍ എഴുതികൂട്ടുന്നതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിന്റെ വെറും തോന്നലുകളാവാം അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ വെറും ഭ്രാന്താകാം.അതിനെ നിങള്‍ക്ക് എങനെ വേണമെങ്കിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാം.അക്ഷരങള്‍കൊണ്ട് എഴുതുന്നത് ഭ്രാന്താണെങ്കില്‍ എന്നെയും ഒരു ഭ്രാന്തനെന്ന് വിളിക്കാം.ഞാന്‍ കുത്തികുറിച്ച തോന്ന്യാസങള്‍ വായിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് ഞാനൊരു കവിയല്ല എന്നുമാത്രം മനസ്സിലോര്‍ക്കുക. പ്രണയം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ നാളുതൊട്ട് അതിന്റെ സമസ്ത ഭാവങളിലും ഞാന്‍ അതിനെ കണ്ടു.പ്രേമം,പരിഭവം,വിരഹം,ഏകാന്തത,കാത്തിരിപ്പ്,നൊമ്പരം അങനെ പലഭാവങളില്‍ അത് എന്നെ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതിലെല്ലാം ഞാന്‍ കണ്ടത് അതിന്റെ വശ്യതയാണ്,അതിന്റെ സത്യമാണ്,അതിന്റെ ആഴമാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രണയം എനിക്ക് എന്നും ഇഷ്ട്മാണ്.

Monday, 1 August 2011


എന്റെ ശൂന്യതയില്‍ ഞാന്‍ തേടുന്നത് നിന്നെയാണ് 
എന്റെ വേദനയില്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നിന്റെ സ്വാന്തനമാണ് 
എന്റെ സന്തോഷങ്ങള്‍ ഞാന്‍ പങ്കുവെക്കുന്നത് നിനക്കൊപ്പമാണ് 
എന്റെ മനസ്സ് നിനക്ക് നല്‍കുന്നത് എന്നെതന്നെയാണ്
നീയും ഞാനുമെന്നത് എനിക്ക് കിട്ടാവുന്നതില്‍ ഏറ്റവും വലിയ സ്വര്‍ഗ്ഗമാണ്
നീ കൂടെയുള്ള ഒരോ നിമിഷവും എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ വിലപ്പെട്ടതാണ് 
നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുകയെന്നത് എനിക്ക് എന്റെ ജീവന്‍ നഷ്ടമാകുന്നതിന് തുല്യമാണ്..
നീ എനിക്കുവേണ്ടിയും ഞാന്‍ നിനക്കു വേണ്ടിയും മാത്രം സ്രിഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു.

No comments:

Post a Comment