മനസ്സിനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന വികാരം,"പ്രണയം", തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം,ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴുള്ള പരിഭവം,ഒടുവില്‍ ഒരു വാക്കും പറയാതെ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന നൊമ്പരം.അതെ അതാണ് പ്രണയം.അത് മാത്രമാണ് പ്രണയം.
അക്ഷരങള്‍ അനര്‍ഗള നിര്‍ഗളമായി പ്രവഹിക്കുന്ന ഒരു കവിമനസ്സിന് ഉടമയല്ല ഞാന്‍.ഇവിടെ ഞാന്‍ എഴുതികൂട്ടുന്നതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിന്റെ വെറും തോന്നലുകളാവാം അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ വെറും ഭ്രാന്താകാം.അതിനെ നിങള്‍ക്ക് എങനെ വേണമെങ്കിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാം.അക്ഷരങള്‍കൊണ്ട് എഴുതുന്നത് ഭ്രാന്താണെങ്കില്‍ എന്നെയും ഒരു ഭ്രാന്തനെന്ന് വിളിക്കാം.ഞാന്‍ കുത്തികുറിച്ച തോന്ന്യാസങള്‍ വായിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് ഞാനൊരു കവിയല്ല എന്നുമാത്രം മനസ്സിലോര്‍ക്കുക. പ്രണയം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ നാളുതൊട്ട് അതിന്റെ സമസ്ത ഭാവങളിലും ഞാന്‍ അതിനെ കണ്ടു.പ്രേമം,പരിഭവം,വിരഹം,ഏകാന്തത,കാത്തിരിപ്പ്,നൊമ്പരം അങനെ പലഭാവങളില്‍ അത് എന്നെ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതിലെല്ലാം ഞാന്‍ കണ്ടത് അതിന്റെ വശ്യതയാണ്,അതിന്റെ സത്യമാണ്,അതിന്റെ ആഴമാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രണയം എനിക്ക് എന്നും ഇഷ്ട്മാണ്.

Tuesday, 22 March 2011


ഒന്നും പറയാതെയാണ് നീ അകന്നു പോയത്
ഒരു പക്ഷേ അകലെ എവിടെയോ ഇരുന്ന്
നീ എന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകാം...
നിന്റെ വേര്‍പാട് എന്നിലുണ്ടാക്കിയ നൊമ്പരം
എനിക്ക് താങാനാകുന്നതിലും അധികമാണ്.
ഇന്ന് ഞാന്‍ ആ നൊമ്പരത്തേയും സ്നേഹിച്ചു തുടങി.
കാരണം നിന്നിലൂടെ എനിക്ക് കിട്ടുന്നതെന്തും
നീ എനിക്ക് നല്‍കുന്ന സമ്മാനങളാണ്.
ഇപ്പോള്‍ ഈ നൊമ്പരവും എനിക്ക് 
നീ തന്ന സമ്മാനമാണ്...
മറഞ്ഞുപോയ ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ മനസ്സില്‍
വീണ്ടും പുനര്‍ജനിക്കുന്നു.
ഒരിക്കല്‍കൂടി നിന്നെ ഓര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം

No comments:

Post a Comment