മനസ്സിനെ ഒരിക്കലെങ്കിലും തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന വികാരം,"പ്രണയം", തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം,ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴുള്ള പരിഭവം,ഒടുവില്‍ ഒരു വാക്കും പറയാതെ അകലുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന നൊമ്പരം.അതെ അതാണ് പ്രണയം.അത് മാത്രമാണ് പ്രണയം.
അക്ഷരങള്‍ അനര്‍ഗള നിര്‍ഗളമായി പ്രവഹിക്കുന്ന ഒരു കവിമനസ്സിന് ഉടമയല്ല ഞാന്‍.ഇവിടെ ഞാന്‍ എഴുതികൂട്ടുന്നതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിന്റെ വെറും തോന്നലുകളാവാം അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ വെറും ഭ്രാന്താകാം.അതിനെ നിങള്‍ക്ക് എങനെ വേണമെങ്കിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാം.അക്ഷരങള്‍കൊണ്ട് എഴുതുന്നത് ഭ്രാന്താണെങ്കില്‍ എന്നെയും ഒരു ഭ്രാന്തനെന്ന് വിളിക്കാം.ഞാന്‍ കുത്തികുറിച്ച തോന്ന്യാസങള്‍ വായിക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് ഞാനൊരു കവിയല്ല എന്നുമാത്രം മനസ്സിലോര്‍ക്കുക. പ്രണയം എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ നാളുതൊട്ട് അതിന്റെ സമസ്ത ഭാവങളിലും ഞാന്‍ അതിനെ കണ്ടു.പ്രേമം,പരിഭവം,വിരഹം,ഏകാന്തത,കാത്തിരിപ്പ്,നൊമ്പരം അങനെ പലഭാവങളില്‍ അത് എന്നെ പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഇതിലെല്ലാം ഞാന്‍ കണ്ടത് അതിന്റെ വശ്യതയാണ്,അതിന്റെ സത്യമാണ്,അതിന്റെ ആഴമാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രണയം എനിക്ക് എന്നും ഇഷ്ട്മാണ്.

Saturday, 23 April 2011

എനിക്കറിയാം എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും നീ
എന്നില്‍നിന്നും അകന്നു നടക്കുകയാണ് 
എന്നെ കണ്ടില്ലെന്ന് ഭാവിക്കുകയാണ് 
എന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഉത്തരമില്ല!!!!
ഒരു പക്ഷേ നീ എന്നെ പരീക്ഷിക്കയാവം
അല്ലെങ്കില്‍ ഉപേക്ഷിക്കയാവം
ഒരിക്കല്‍ സത്യമായ എന്റെ സ്നേഹം
നീ തിരിച്ചറിയും
അന്നു നീ എന്നിലേക്ക് ഓടി വരും
ഇന്നു നീ എനിക്ക് നല്‍കാതെ പോകുന്ന
നിന്റെ സ്നേഹം എനിക്ക് മാത്രമായി നല്‍കാന്‍
ഇതെന്റെ വെറും പ്രതീക്ഷകളാവം
പക്ഷേ ആ പ്രതീക്ഷകളാണ് എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള
സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം കൂട്ടുന്നത് 
നിന്നെ കൂടുതല്‍ സ്നേഹിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്

No comments:

Post a Comment